The Knickerbockers zet Drenthina hak in slotminuut, 2 – 3.
EMMEN - Wedstrijden tegen het studentenelftal uit Groningen zijn altijd weer bijzonder. Allereerst is het altijd maar weer afwachten wat voor spelers de verantwoordelijke trainer tot zijn beschikking heeft. Het ene jaar zijn het de grootste talenten, het volgende kan het maar zo zijn dat menig veteranenelftal geen moeite zou hebben een wedstrijd tegen de bollebozen winnend af te sluiten. Bestuursleden zijn ook schaars, vaak vervult de trainer de rol van voorzitter, secretaris, leider en daarnaast zorgt hij ook voor de lucht in de ballen. Ook opmerkelijk is het dat bij het begin van de wedstrijd vaak maar 1 wissel op de bank zit, halverwege sluiten de overige wissels aan die met de interliner vanuit Groningen zijn gekomen maar zich vergist hadden in de vertrektijd. Ook bijzonder blijft de keuze van de vlaggenist; na een wedstrijdje onvervalst latjeschieten is diegene die mist de schlemiel.
Vanaf het eerste fluitsignaal gisteren was duidelijk dat de TKB-trainer dit seizoen een goede lichting tot zijn beschikking heeft. De groen-witten werden in de eerste minuten overrompeld en mochten van geluk spreken dat ze die fase zonder kleurscheuren doorkwamen. Als er na tien minuten spelen 0-3 op het scorebord had gestaan had niemand daar vreemd van opgekeken.
Rechtsback Aaron Brinks had een vervelende middag tegen zijn directe tegenstander die hem regelmatig in de luren legde, maar ook zijn collega’s hadden de handen vol aan de behendige TKB-ers. Het wachten was dan ook op de openingstreffer, die viel in de 25e minuut toen doelman Yannick Berends een zwabberend schot van 25 meter niet onder controle kon krijgen en Knipmeijer namens de Groningers er als de kippen was bij de bal tegen het net te werken, 0 – 1. Amper bekomen van de eerste tegentreffer kon Berends wederom de gang naar het net maken, Tom Bemboom mocht ongehinderd van afstand uithalen en zijn streep verdween onhoudbaar in de kruising, 0 – 2.
Het was in de resterende minuten tot aan de rust een zaak van overleven geworden voor de Benes-boys en hopen op een kans richting de aansluitingstreffer. Die kwam er voor Ruben Kemperink na goed voorbereidend werk van Tom Brinks die zijn tegenstander weer eens zijn hakken liet zien. In plaats van beheerst binnen te schieten besloot de blonde aanvaller om vol uit halen, missen was in dit geval moeilijker dan scoren.
Na een donderspeech van Gerrie Benes tapte de thuisploeg in de tweede helft uit een ander vaatje. Met de goedlachse Jan Willem Zwols voor Aaron Brinks werd de tegenstander over het hele veld opgejaagd en zag het spel er een stuk beter uit dan in het eerste bedrijf. Die speelwijze resulteerde uiteindelijk in de 55e minuut in een terechte goal die viel uit de zoveelste corner. Mark Lubberts, die later in dit verslag nog een keer terug zal komen, legde zoals wel vaker deze competitie het speeltuig op het hoofd van Ruben Kemperink die hoog boven alles en iedereen uittorende en de 1 – 2 op het scorebord bracht.
De groen-witten roken bloed en draaiden de studiebollen de duimschroeven nog maar eens aan. De blauwhemden hingen in de touwen maar wisten lang overeind te blijven. Gerrie Benes bracht met de youngsters Roland Koops en Kees Plaatje nog wat nieuw elan in zijn ploeg op jacht naar de gelijkmaker.
Die viel uiteindelijk 6 minuten voor tijd toen Kees Plaatje zijn waarde weer eens bewees. De 18-jarige toonde zijn neusje voor de goal toen een indraaiende vrije bal via via voor zijn voeten viel en hij resoluut uithaalde, 2 – 2. Vanaf dat moment was het hinken op twee gedachten. De tegenstander nu in de pan hakken of met elkaar de hakken in het zand zetten en het gelijke spel meenemen. Er was eigenlijk niemand binnen de Drenthina-elf die de knoop doorhakte waardoor het de laatste minuten nog alle kanten op kon.
Op het moment dat de duisternis begon in te vallen en de slotminuut al was ingegaan ging Mark Lubberts namens Drenthina nog maar eens op avontuur, zijn plan had echter niet veel om hakken en hij besloot uiteindelijk met een listig hakje zijn tegenstander het bos in te sturen. De blonde krullenbol kwam echter bedrogen uit en moest met lede ogen toezien dat Knipmeijer uit de daaropvolgende counter zijn tweede van de middag aantekende, 2 – 3. De leidsman liet daarna voor de vorm nog aftrappen, toen de bal een omwenteling had gemaakt floot hij voor einde wedstrijd.
“Tja, wat moet ik er van zeggen waren de woorden van Gerrie Benes direct na afloop. Het is simpel genoeg, waar gehakt wordt vallen spaanders maar ik dacht toch dat Lubberts wel vaker met dit bijltje gehakt had. Hij weet zelf ook wel dat dit niet de meest gelukkige keuze was, maar terugdraaien kunnen we het nu niet meer. We gaan ons nu eerst richten op de bekerwedstrijd tegen Pelikaan S en de week erna moeten we het geschonden blazoen maar weer oppoetsen in de derby tegen koploper DZOH, aldus de Ericaan”.