BennieWolbers.nl

Aktualiteiten & sport in de regio Emmen

Palmpasenviering Titus Brandsmaparochie Emmen.

, door Bennie Wolbers

EMMEN - ?Hoop doet leven?, ?Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst?, dat zouden de titels hebben kunnen zijn van de Palmpasenviering welke op zondag 5 april gehouden werd rond en in de Pauluskerk aan de Meerstraat te Emmen. Op deze zondag kwamen behalve de trouwe kerkgangers ook de kinderen die dit jaar hun eerste H.Communie gaan doen en de kinderen die dit vorig jaar al deden met hun ouders en diverse opa?s en oma?s. En de meeste kinderen kwamen dan ook nog met een kleurig versierde palmpaasstok of op zijn Drents: ?Een haantie op?n stokkie? De kerk was vol, feestelijk vol. En dat terwijl deze zondag het lijden inluidt van Jezus.

Palmpasenviering Titus Brandsmaparochie Emmen.
Een palmpaasstok heeft een diepere betekenis dan alleen maar voor de pret en het snoep. Een palmpaasstok is, zo zei pastor Victor Maagd die deze viering leidde, het hele lijden in een notendop.”We dragen heel de Goede Week van Palmzondag tot Pasen in onze handen”.
Palmpasenviering Titus Brandsmaparochie Emmen.
De palmtakjes (van de buxus) staan voor de enorme palmbladeren van de grote sub-tropische  palmen waarmee Jezus begroet werd toen hij gezeten op een ezel Jeruzalem binnenreed. Het broodhaantje staat voor de broodmaaltijd die Jezus op Witte Donderdag, met zijn vrienden hield, maar ook voor de haan die driemaal kraaide nadat Petrus Jezus drie keer verloochend had.
Palmpasenviering Titus Brandsmaparochie Emmen.
De gekruiste stokken  staan voor het lijden en het sterven van Jezus aan het kruis. Het jonge groen van de buxus die ook in de winter zijn bladeren niet verliest, de voorjaarsbloemen en de paaseieren zijn symbolen van het nieuwe leven.

“Stil maar, wacht maar alles wordt nieuw!”
Dat nieuwe leven was ook volop aanwezig  door het grote aantal kinderen dat aan deze viering mee deed. De ouderen en zij die minder goed ter been waren, bleven bij het begin van de viering in de kerk zitten, terwijl de pastor met de kinderen, ouders, opa’s en oma’s naar buiten ging voor het wijden van de palmtakken. Hiervoor was het kerkplein te klein en daarom week men uit naar het grasveld aan de voet van het bescheiden klokkentorentje.(zie ook het fotoboek)