Bob en Rob tevreden over deelname NK Afstanden

Vooraf stelden ze dat ze "wilden genieten" van de ambiance, van de deelname aan een groot kampioenschap. "Lekker rijden" en dan kijken hoe ver er gekomen kon worden. Achteraf is er de berusting in de mindere tijd, al kan er gesteld worden dat het geen slechte tijden zijn. Rob Hadders had de kriebels en liet zich in de rit tegen Carl Verheijen verleiden tot een snelle start van de wedstrijd.

"Gebrek aan ervaring, te veel willen en nog geen gevoel hebben of je een goede ronde rijdt of een (te) snelle ronde." Rob Hadders zegt  te veel energie in het begin van de wedstrijd te hebben gestoken. De student geschiedenis heeft niet specifiek getraind voor de vijf kilometer, als hij dat zou doen zit er volgens hemzelf veel meer in. Met trainer/coach Jillert Anema wil Hadders een en ander op een rijtje zetten. "Ik ben en blijf marathonschaatser, maar de ambiance van een dergelijke wedstrijd, het rijden van dergelijke wedstrijden spreekt me aan. Het lijkt me wel wat om er meer ervaring in op te doen", aldus Rob Hadders.

Soortgelijke geluiden komen uit de mond van Bob de Vries, die naar eigen zeggen ook te hard startte. "Je probeert het zo goed mogelijk te doen, de wedstrijd zo goed mogelijk op voorhand in te delen, maar de ervaring mis je gewoon om het goed in te delen en dat te vertalen naar je lichaam en rijden", aldus de beste marathonschaatser van het afgelopen seizoen. De Vries weet ook dat het kleine en incidentele mogelijkheden zijn om wedstrijdervaring op te doen op de 5 kilometer.

"Je hebt de kwalificatie en het NK afstanden en dat is het dan eigenlijk al weer. Toch smaakt dit naar meer, ik zal het marathonschaatsen niet willen missen; ik ben een marathonschaatser, maar om volgend jaar niet dezelfde fout te maken, zal ik dit jaar toch een paar keer een vijf kilometer rijden" vertelt Bob de Vries. "Er moet een aantal "dingetjes" anders, te veel kleine foutjes en daarom heb ik er niet uitgehaald wat er in zit", zegt de man die daags na de vijf kilometer op het snelle ijs van het overdekte Thialf, een prima prestatie leverde op Jaap Eden buitenbaan in Amsterdam.

Het was daar Heideman die z'n neus weer eens tegen het venster drukte. De veteraan bemoeide zich niet met de tussensprints die de Essent Cup wedstrijden zo kenmerken. Tussensprints die energie vreten, maar waar je direct na de sprint op moet letten dat er niet een paar schaatsers wegrijden. Het kost dan vervolgens ook weer heel veel energie om de vluchter(s) terug te halen.

Bob de Vries van het BAM schaatsteam en Jan van Loon van Equipe Renault Eco2 zaten in de kopggroep die uiteindelijk uit ging maken wie de eerste wedstrijd van de Essent Cup ging winnen. Heideman won de sprint voor Michaud, terwijl Bob de Vries derde werd en Jan van Loon vierde.
Arjan Stroetinga won de sprint van de achtervolgende groep en werd achtste

Doordat de tussensprints in de Essent Cup meetellen voor het algemeen klassement, gaan er na de eerste wedstrijd drie rijders aan de leiding: