Het briljanten echtpaar met hun drie dochters Tineke, Ina en Janneke

De woning die het jonge paar aan de Neptunesbaan rond hun huwelijk zouden krijgen via de Purit, was nog niet klaar, maar zij konden tijdelijk, samen met hun drie nieuwe buren, allemaal een woonark betrekken. Hun eerste dochter Ina werd daar in de winter van 1961 geboren toen het zó vroor, dat er geen water meer onder het ijs lag en vader het uitzettende ijs steeds moest loskappen om de schade aan de boot te voorkomen. Al snel volgde de zwangerschap van hun tweede dochter Janneke en drie weken voor dat zij werd geboren verhuisde de familie Kroeze naar de nieuwe woning. Vier jaar later kregen de twee meisjes met Tineke er ook nog zusje bij.

Dochter Tineke ging even terug in de tijd en vertelde dat het jonge gezin graag fietsroutes fietste en zomers vaak al ’s nachts met een volgepakte auto op vakantie gingen. ,,Eerst met een NSU Prinz 4 die later werd vervangen voor een witte Opel Cadet en daarna volgden nog verschillende types Peugeots met daarachter onze Vouwwagen Paradiso. ,,Waarbij we onze benen in de auto niet konden buigen omdat die ook tot het dak werd vol gepakt. Het grootste deel van de rit naar Luxemburg, Lago Maggiore of bij het Gardameer probeerden wij dan ook nog te slapen. Héérlijke Tijden! Op een bepaald moment werd de toercaravan van de hand gedaan en er een stacaravan gekocht werd die op Camping de Vechtreek in Rheeze een vaste plek kreeg. Bijna 30 jaar hebben wij daar met heel veel plezier van genoten. De laatste jaren hoorden daar op de zaterdagmiddag ook een terrasbezoekje bij in Hardenberg, bij De Koffiepot. Het personeel kenden pa en ma al helemaal. Zelfs toen de stacaravan noodgedwongen moest worden opgezegd bleven ze het terrasbezoek nog wat jaren aanhouden”.

Op 25 april 1940 zag Sina Johanna Kroeze-Nijenkamp in Erica als eerste kind in de familie Nijenkamp het levenslicht en doorliep de lagere school en daarna behaalde zij “Met Lof” de Huishoudschool in Klazienaveen. Zorgzaam als ze was, leerde ze daar naast huishoudelijke taken ook vele soorten handwerken en naaide ze graag kleding. Ze kon een baan krijgen bij Stof- en Meubelzaak Jonker in Klazienaveen. Tineke: ,,In die tijd leerde mam overigens ook pap kennen en hij begon haar tijdens de koopavonden naar huis te brengen, achterop zijn fiets, zodat ze niet alleen door het donker hoefde! En van het een kwam het ander. Daarna heeft ze nog een poos gewerkt bij Kousenfabriek de Danlon in Emmen. Na een verkering die ongeveer 5 jaar duurde gaven zij elkaar het ja-woord en stopte mam met werken”.

Stoffer Kroeze werd op een droge zonnige woensdag 26 april 1939 in Klazienaveen geboren. Hij was de zevende telg in een gezin mat uiteindelijk negen kinderen. Na de lagere school en een jaartje MULO begon hij op 15-jarige leeftijd, tot dat de dienstplicht hem tijdelijk uit het openbare leven weghaalde en het werken op de Purit fabriek in Klazienaveen even stil kwam te staan. Tijdens zijn diensttijd heeft hij via thuisstudie zijn MTS-opleiding gedaan en behaalde het certificaat Technisch Tekenaar en daarna Constructeur. Daarmee kwam hij na zijn diensttijd achter de tekentafel te staan op kantoor, waar hij zijn 40-jarige arbeidsbetrekking kon vol maken. Op 55-jarige leeftijd kon hij vervroegd met pensioen om van zijn hobby’s te gaan genieten. De hobbyclub van de PURIT heeft hij vele jaren aangehouden, waar hij met o.a. een fijn stel (oud-)collega’s knutselde aan allerhande kapotte- of eigen bedachte projecten. Ze verhuisden van de Neptunusbaan naar de flat aan de van Echtenskanaal n.z.

Tineke: ,,Pap deed ook altijd veel vrijwilligerswerk. Eerst in het schoolbestuur en binnen de kerkenraad. Later kwam daar het voorzitterschap bij van het Campingkoor en ook bij het Christelijk Gemengde Koor Jubilate thuis betekende hij veel binnen het bestuur. Later heeft Pap voor Woningstichting Domesta nog bestuurlijke taakjes gehad. Als hij aan het vissen was, zat mam achter de naaimachine en maakte de mooiste bijpassende jurkjes of Hotpants voor ons. Ze was dan ook maar wát trots als ze complimentjes kreeg voor haar drie keurig geklede meisjes. Daarnaast heeft ma ook een aantal jaren gordijnen genaaid voor Interieurwinkel Kruit & Kramer. Het hele huis lag dan vól met pluisjes van de veloursgordijnen. Ook hielp zij meer dan 15 jaar mee in het huishouden van bevriende kennissen. Haar handen moésten bezig zijn en ook nu nog, terwijl ze toch al een respectabele leeftijd hebben bereikt, helpt mam graag met was opvouwen of met de afwas in de Weegbree, waar zij momenteel noodgedwongen woont en vader wast haar kleding thuis.

Nog graag begint ze over Pappe en Mamme (onze Opa en Oma Nijenkamp). “Zouden die vandaag nog langskomen?” Waar we trouw op vaste dagen en tijden naar toe gingen of die bij ons kwamen. Helaas zijn die ons al meer dan 30 jaar ontvallen. Maar Mam leeft in haar eigen wereldje van vroeger. En dat is voor Pap, die nog steeds in “hun” flat woont en trouw álle middagen bij haar aan tafel schuift, best een zwaar gemis! Maar ook nu staan de drie dochters met hun partners zoveel mogelijk voor hen klaar en hopen ze, DV, nog een poosje in ons midden te mogen houden”

Deze feestelijke dag werd ook nog met een bezoek van burgemeester Eric van Oosterhout opgeluisterd en daarna afgesloten met een feestje met de kinderen, kleinkinderen en naaste familieleden.